|
|
 |
|
|
غیاث الدین جمشید کاشانی در یک نگاه در همه جا حضور و نظر دارد
آن چه غیاث الدین جمشید کاشانی را برجسته ترین دانشمند عصر تیموری می کند، تنها نتایج تلاش ها و دست آوردهای او در علوم ریاضی قدیم نیست. جمشید کاشانی از کسانی است که نظر و عمل را عملاً در خود تحقق بخشیده است.
سراسر نامه های او را آن گونه که خود به مراتب نظر و عمل اشاره دارد؛ می توان تلاش او در ورود و پیوند قلمروهای صناعات نظری و عملی دانست. ...
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
آثار غیاث الدین جمشید کاشانی
نخستین فعالیت علمی کاشانی که از تاریخ دقیق آن آگاهیم، رصد خسوف در ۱۲ ذیحجهی ۸۰۸ قمری، برابر با دوم ژوئن ۱۴۰۶ میلادی در کاشان است و اما آثار وی به شرح ذیل می باشد:
۱. سُلمُ السَماء (نردبان آسمان) یا رسالهی کمالیه به عربی. کاشانی این رساله را در ۲۱ رمضان ۸۰۹ قمری (اول مارس ۱۴۰۷ میلادی) در کاشان به پایان رسانده است. کاشانی در این رساله از قطر زمین، و نیز قطر خورشید، ماه، سیارات، و ستارگان و فاصلهی آنها از زمین سخن گفته است.
2. مختصر در علم هیأت به فارسی. کاشانی این رساله را در ۸۱۳ قمری برابر با ۱۴۱۰ میلادی، یا اندکی پیش از آن نوشت. وی در این رساله دربارهی مدراهای ماه، خورشید، ستارگان، و سیارهها و چگونگی حرکت آنها سخن گفته است.
۳. زیج خاقانی به فارسی. این کتاب یکی از آثار مهم نجومی کاشانی به شمار میرود. کاشانی این زیج را در ۸۱۶ قمری ( ۱۴۱۳ میلادی) کامل کرد. هدف کاشانی از نگارش این زیج، تصحیح اشتباهاتی است که در زیج ایلخانی روی داده است. کاشانی در مقدمهی زیج خود، به رغم انتقاد از مطالب زیج ایلخانی، از نویسندهی آن، خواجه نصیرالدین طوسی، با تجلیل و احترام بسیار یاد کرده است. ....
| آرشیو آثار غیاث الدین  |
|
|
|
|
|