واژه سپنج و کاربرد آن

ميراث مكتوب - پژوهشگرانی که با شعر و نثر فارسی دمساز بود هاند، بارها و بارها با واژه سپنج در معانی گوناگون آن و ترکیبات سرایِ سپنج، سپنجی سرای و جای سپنجی و... سرکار داشته اند.
در ادبیات فارسی این واژه در مفهوم «عاریت و عاریتی، خانه موقت، جای مهمان» و به ندرت به معنی «چراگاه ستوران» و «خانه ای که پالیزبانان و دشتبانان در مزارع از چوب و
علف می سازند»، به کار رفته است. گاهی نیز با تکیه بر فقه اللغة عامیانه، آن را ترکیبی از سه و پنج گرفته اند. ترکیبات این واژه نیز در مفهوم «این جهان» ، «دنیای گذران» و... به کار میرود.

مقاله اي كه در بالا بخشي از آن را مطالعه كرديد نگاشته دكتر ژاله آموزگار است كه در شماره 89 - 90 مجله بخارا به چاپ رسيده است.

ادامه اين مقاله را با كليك بر گزينه دريافت فايل مطالعه كنيد.