بلبلستان اثر کدام فوزی؟

میراث مکتوب - بلبلستان تنها اثر باقیماندۀ شیخ محمد فوزی به زبان فارسی است که در شش بخش که هر بخش خلد نام دارد، نوشته شده است. خلدها به ترتیب کرامت، حکمت، اخلاص، نکات، لطیفه و سخاوت نام دارند. عموم خلدها مشتمل بر حکایات متعدد است. خلد چهارم نکات) در حقیقت تذکرۀ کوتاهی از شعرای فارسی گوی عثمانی و بوسنی است و خلد ششم (سخاوت یک حکایت نسبتاً طولانی دربارۀ سخاوت خاندان برمکی) است. نگارش کتاب به تصریح مؤلف، به سال 1152 هـ.ق پایان یافته است.
شیخ محمد فوزی موستاری، بین سال های 1670 و 1677 میلادی به احتمال قوی در سال 1081 هـ.ق در بلاگای در نزدیکی موستار، در بوسنی و هرزگوین کنونی به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتی را در موستار گذراند و سپس به استانبول رفته، در خانقاهی وابسته به طریقت مولانا جلال الدین محمد بلخی، زبان آموخت و با مثنوی معنوی آشنا شد. وی پس از بازگشت به موستار، در مؤسسه ای به نام دارالمثنوی به تدریس و تفسیر مثنوی مولوی پرداخت. از فوزی به غیر از کتاب بلبلستان، بیست قطعه شعر به زبان ترکی عثمانی باقی مانده است.
وی به سال 1160 هـ.ق درگذشت؛ بنابراین، حکومت شش تن از سلاطین عثمانی را درک کرد. از جمله آگاهی های اندک ما دربارۀ وی، حضورش در جنگ «بانیالوکا» است که میان متجاوزین اروپایی و بوسنی در سال 1737 میلادی درگرفت و با پیروزی بوسنیایی ها پایان یافت.
تنها نسخۀ بلبلستان شیخ محمد فوزی موستاری در ایران، نسخه ای است که احمد بهنامی مبنای کار خویش قرار داده که میکروفیلم آن به شماره 1377، اسکن از یکی از چهار نسخه مرکز شرق شناسی زاگرب کرواسی است. این نسخه به سال 1163 توسط مصطفی بن صالح ناملی موستاری کتابت شده است 48 برگ دارد و صفحه اول آن 15 سطری و مابقی صفحات 17 سطری است به خط نستعلیق بسیار خوانا.
مصحح، در پیشگفتارمقالۀ خویش اشاره کرده است که در برخی آثار حاج محمد فوزی، مفتی سابق ادرنه که باید وی را «فوزی دوم» نامید، با شیخ محمد فوزی، متخلص به مستاری خلط شده است.
آنچه خواندید خلاصه ای بود از مقاله ای با عنوان بلبلستانِ شیخ محمد فوزی موستاری، که به کوشش احمد بهنامی در صفحۀ 262 شماره اخیر پیام بهارستان به چاپ رسیده است.
پیام بهارستان (شماره پانزدهم)؛ به مدیریت و سردبیری رسول جعفریان؛ به صاحب امتیازی کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی؛ در قطع وزیری؛ با 1102 صفحه و به بهای 10000 تومان منتشر شده است.
یادآور می شود چند سال قبل، مؤسسۀ پژوهشی میراث مکتوب برای تصحیح این اثر با آقای علی میرانصاری قرارداد بست. در بوسنی هرزه گوین آقای دکتر نامیر خلیلویچ هم این اثر را به زبان بوسنیایی ترجمه و منتشر کرده است.
معرفی مقاله از زکیه بیات

افزودن دیدگاه جدید

Filtered HTML

  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • تگ‌های HTML مجاز: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
جهت اطلاع از آخرین اخبار و مطالب ثبت‌نام نمائید