گوهرشناسی دوره اسلامی و سنت جواهرنامه‌ نگاری

ميراث مكتوب - مقاله ای که در ادامه می خوانید نوشتۀ دکتر یونس کرامتی است که در سایت حلقه کاتبان منتشر شده است.

گوهرشناسی یا علم الجواهر یا معرفت جواهر، (در دورۀ اسلامی:) یکی از شاخه‌های فرعی علوم طبیعی با موضوع شناخت سنگ‌های گران‌بها و نیمه‌گران ‌بها، معدن هریک، چگونگی تشخیص سنگ‌های گران‌بها از سنگ‌های کم‌بهای مشابه و دیگر مسائل مربوط به گوهرها و نیز مواد موسوم به هفت‌گوهران (چند عنصر یا آلیاژ فلزی معروف). عنوان عمومی جواهرنامه نیز بر هر تک‌نگاری نوشته شده در این موضوع اطلاق شده است.

با آنکه سابقۀ جواهرنامه‌نگاری دست کم به نیمۀ نخست سدۀ 3ق باز می‌گردد، اما گوهرشناسی یا علم الجواهر به عنوان شاخه‌ای متمایز از علوم طبیعی، تنها در طبقه‌بندی‌های متأخر که به طور معمول مفصل‌تر و مشتمل بر «فروع» علوم ریاضی و طبیعی بود راه یافته و معمولاً به عنوان یکی از فروع علم طبیعی در کنار فنونی چون کشاورزی مطرح شده است.

ادامه اين مقاله را اينجا بخوانيد.

مقالات دیگری از دکتر یونس کرامتی را در پايين مشاهده كنيد

جایگاه گوهرشناسی در طبقه‌بندی کهن علوم

«کتب احجار» و «کتب خواص» و گوهرشناسی دورۀ اسلامی

الجواهر و صفاتها


افزودن دیدگاه جدید

Filtered HTML

  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • تگ‌های HTML مجاز: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.