ده نکته درباره سرقات ادبی

ميراث مكتوب - واژۀ «انتحال» ریشه ای کهن در ادبیات عربی و فارسی دارد و دریغ که امروز چنان از آن بیگانه شده ایم که مجبوریم برای بیان مقصود و معنای این واژه از کلمات مرکب و گاه مبهم و نادرستی استفاده کنیم. برای مثال گاه می گوییم «سرقت علمی» و گاه «سرقت ادبی». حال آنکه هیچ یک از این واژگان برابر دقیق و مناسبی برای انتحال نیست. در انگلیسی هم تنها یک واژه برای بیان مقصود به کار برده می شود که به خوبی سرشت انتحال را بیان می کند و آن هم پلیجریزم است که معنای مستقیم و دقیق آن سرقت است.

این معادل غلط انداز است؛ چون هنگامی که می گوییم «سرقت علمی»، گویی تنها در عرصۀ مباحث علمی سرقت رخ می دهد و گاه گفته می شود «سرقت ادبی» باز به نظر می رسد که سخن از سرقت در عرصۀ ادبیات و مباحث شعری و ادبی است. باید دانست که انتحال واژۀ دقیق و فراگیری است که به دقت سرشت و ماهیت این عمل غیراخلاقی را نشان می دهد. انتحال به معنای غارت کردن و ادعای مالکیت چیزی است که مالک واقعی آن نیستیم (حموی، 2000، ص 1389). این تعبیر عام و گسترده، همۀ انواع سرقت های ادبی و علمی را در برمی گیرد و خوب است که در متون و نوشته های علمی دوباره این تعبیر گزیده و دقیق زنده و به کار گرفته شود؛ چون در عین کوتاهی و گویایی ما را با سنت علمی و ادبی خودمان پیوند می زند. در گذشتۀ ادبی ما نیز در کنار واژۀ انتحال گاه از «سرقات» بحث می شد و دیگر نیازمند افزودن واژۀ دیگری نبود.

متن كامل مقاله «ده نكته درباره سرقات ادبي» نوشته دكتر سيد حسن اسلامي كه در شماره 197 نشريه كتاب ماه كليات منتشر شده است بر روي فايل زير مطالعه كنيد.

افزودن دیدگاه جدید

Filtered HTML

  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • تگ‌های HTML مجاز: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
جهت اطلاع از آخرین اخبار و مطالب ثبت‌نام نمائید