واژه نامه سنگ ‌نبشته‌های پارسی باستان

ميراث مكتوب - خواندن دقیق و واژه به واژۀ سنگ‌ نبشته‌های پارسی باستان حتی با دسترسی به ترجمه و تلفظ آنها کار بسیار دشواری است.

یکی از این دشواری‌ها به خاطر نبود نقطه در پایان جمله‌های پارسی باستان است. هنگام خواندن این متن‌ها است که به ارزش بالای این علامت کوچک پی می‌بریم و قدر آن را می‌دانیم. نبود نقطه باعث شده که آغاز و پایان جمله‌های سنگ‌نبشته‌ها آشکار نباشد.

دشواری دیگر آن است که برگردان متن‌ها طبق اصول ترجمه، یعنی جمله به جمله ارائه شده است، نه واژه به واژه. این دو عامل موجب شده‌اند که برای مطابقت واژه‌ای متن مقصد با برابر آن در متن مبدأ و اصولاً برای آسان‌تر کردن خواندن سنگ‌نبشته‌های پارسی باستان نیاز به در اختیار داشتن یک واژه نامه داشته باشیم.

ویژگی های این واژه نامه:

- واژه‌ها طبق ترتیب حروف الفبای فارسی که در فرهنگ‌های فارسی به کار می‌رود ارائه شده‌اند.

- در توصیف ویژگی‌های ساخت‌واری و نحوی واژه‌های پارسی باستان از اصطلاحات زبان شناختی بیشتر بهره برده شده است.

- شیوه‌ی تلفظ واژه‌ها با استفاده از الفبای آوایی بین‌المللی نشان داده شده است.

«واژه‌نامه سنگ‌نبشته‌های پارسی باستان: راهنمای نشانه‌های آوایی: اندیشه نگارها، کوته‌نوشت‌ها، اعداد به خط میخی» تألیف دکتر بشیر جم استادیار زبان شناسی دانشگاه شهرکرد از سوی انتشارات پازینه در سال 92 منتشر شده است.

منبع: کتابخانه مجلس شورای اسلامی


افزودن دیدگاه جدید

Filtered HTML

  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • تگ‌های HTML مجاز: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
جهت اطلاع از آخرین اخبار و مطالب ثبت‌نام نمائید