بلندی که پست است و نامش هلند (2)

میراث مکتوب - محل اقامت ما در کنار اقامتگاه سفیر ایران مشخص شده بود. دکتر جهانگیری (سفیر ایران در هلند) که از قضا سه سالی پس از بنده از دبیرستان امام صادق(ع) فعلی و حکیم نظامی قبلی در قم فارغ التحصیل شده بود، انسانی فرهنگ دوست، فروتن و فرهیخته بود. به همین دلیل با طرح برگزاری این همایش موافقت و تمام هزینه های این سفر را تقبل نموده بود.

یک نکته جالب این که وقتی برای تحویل دادن مدارک ویزا -که کاملاً مطابق درخواست اینترنتی سفارت هلند بود - به محل کنسولی سفارت رفتم، از عکسم ایراد گرفتند و گفتند بروید بیرون عکس بگیرید. رفتم بیرون سفارت از شخصی پرسیدم اینجا عکاسی کجاست، اشاره کرد به سواری پرایدی که روی آن تابلوی کوچکی نوشته بود: بیمه سفر. جلو رفتم از راننده پرسیدم شما عکس می گیرید؟ گفت: بله. آن گاه یک پارچه سفید به دیوار چسباند و با یک دوربین کوچک معمولی عکس گرفت و با یک چاپگر ساده شش قطعه عکس ظاهر کرد و 10 هزار تومان هم گرفت (کاسبی در روز روشن)! متأسفانه همان عکس غیرمرغوب، ورقی از گذرنامۀ ما را مکدّر کرد.

بحمدالله در این 20 سال که از عمر پربار میراث مکتوب می گذرد، در همایش های علمی بسیاری در خارج از کشور شرکت کرده و غالباً به معرفی میراث گهربار مکتوب ایران و اسلام پرداخته ام. سفر به هلند برای من از آن رو بسیار فرخنده و دلپذیر بود که برای نخستین بار توفیق داشتم که از این کشور دیدن کنم. آوازۀ لاهه و لیدن و بریل و خاورشناسان بزرگی که از آنجا برخاسته اند و نیز آثار گرانقدری که توسط شرکت معتبر انتشاراتی بریل چاپ شده و... ، برای من آرزوی زیارت این کشور را به رؤیایی دست نایافتنی بدل کرده بود. معماری این کشور نیز مانند دیگر کشورهای اروپایی از هارمونی و هماهنگی چشمگیری برخوردار است. ساختمانهای شهرهای هلند چنان قدیمی نما و تمیز و چشمنواز است که بلا تشبیه مانند نظم طبیعت است که خالق زیباپسند عالم آن را طراحی کرده، گویی دست بشر چه زیبا و دلپذیر، هارمونی و طراحی آنها را با طبیعت بی مثال این کشور درهم آمیخته، حال بنگرید طراحی شهرهای ایران را خاصه تهران مرکز کشور که هیچ اثری از معماری سنتی ایرانی در آن به چشم نمی خورد که به عکس.























دیدن این همه مناظر طبیعی، دکتر کزازی را به اشتباه انداخت و گمان کرد که به این راحتی به بهشت آمده، از این رو صبح روز دوم که زودتر از من بلند شده بود، قطعه ای در باره هلند سروده بودند که اینجا می نویسم تا خودتان قضاوت کنید. ایشان قبل از خواندن شعر خود در جمع ایرانیان ساکن لاهه و لیدن و کارکنان سفارت ایران گفتند:
دیروز دوستان از من زبان ستادندند (قول گرفتند) که این شعر را برایتان بخوانم.

عنوان شعر هست:

پست بلند

بهشت است گویی، به پستی بلند
اگر پست این است، وای بلند
بلندی به پستی شگفت آور است
شگفتی دل انگیز و جان پرور است
شکفته شگفتی شگرف است آن
مرا شادی ناب ژرف است آن
همه باغ و بستان و گلزار و کشت
خجسته تر و خوش تر است از بهشت
بدان هرکه آمد از آن مست رفت
بلندی گرفته ازین پست رفت
شگفتا زبومی که مستت کند
بلندی دهد زان که پستت کند
شگرفا چنین پست بس ارجمند
بلندی که پست است و نامش هلند








یادداشت مرتبط
...................................................

بلندی که پست است و نامش هلند (1)

افزودن دیدگاه جدید

Filtered HTML

  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • تگ‌های HTML مجاز: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.