سرقت ادبی چیست؟

ميراث مكتوب - سرقت در اصل به معنی دزدیدن و سرقت ادبی، یعنی به عاریت‌ گرفتن و اقتباس سخن دیگران است. سخن ‌گفتن از واژه‌ای چون سرقت ادبی کاری است سهل و ممتنع؛ سهل از آن‌رو که همه فکر می‌کنیم به راحتی می‌توانیم از سرقت و دستبرد ادبی سخن بگوییم و ممتنع از آن‌رو که باید برای هر ادعایی مبنی بر سرقت ادبی به مستندات توجه کنیم؛ یعنی برای هر کدام از شعرها و سخنانی که معتقدیم مورد دستبرد قرار گرفته، باید دلایل مکتوب و قانع‌کننده‌ای بیاوریم.

سرقات ادبی در اصطلاح بخشی از نقد ادبی است که دربارۀ انواع عاریت‌ها و اقتباس‌های شاعران و نویسندگان از یکدیگر بحث می‌کند. توجه به اقتباس‌ها و شباهت‌های میان آثار نویسندگان و شاعران در تاریخ ادبیات جهان سابقۀ دیرینه‌ای دارد و کسانی چون ویرژیل، سوفوکلس، شکسپیر، مولیر و گوته به سرقت مضامین و افکار دیگران متهم شده‌اند.

فهرست مطالب این کتاب بدین ترتیب است:

فصل اول: کلیات و تعاریف؛

فصل دوم:شاعران و نویسندگان در نقد سرقات؛

فصل سوم: سرقت تصویرها؛

فصل چهارم: دستبردهای ادب فارسی؛

فصل پنجم: گونه‌شناسی سرقات؛

فصل ششم: سرقات ادبی در روزگار ما.

سرقات ادبی: سخن ربایی و گونه های آن و نقد منابع و ماخذ نوشته محمود فضيلت در 357 صفحه، شمارگان 550 نسخه به بهاي 160000 ریال در قطع وزيري از سوي نشر زوار در سال 1392 منتشر شده است.

منبع: كتابخانه تخصصي ادبيات


افزودن دیدگاه جدید

Filtered HTML

  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • تگ‌های HTML مجاز: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
جهت اطلاع از آخرین اخبار و مطالب ثبت‌نام نمائید