بهره جویی از نشانه های سبکی در تصحیح متون

میراث مکتوب - دربارۀ تصحیح متون، راه و روش­هایی پیشنهاد و اختیار شده و حتی این راه و روش­ها به صورت مدون عرضه گشته است. اما آنچه در این باب گفته شده عموماً ناظر است به سطح فرودین و البته مهم و ذی نقش فیلولوژی و عناصر صوری و نمایان که با بررسی های کتابشناختی و تاریخی متمایز می گردند.

معیارها بر پژوهش در نسخه ها و منابع جنبی همچون نقل قول­ها، سفینه­ ها، اطلاعات زندگی­نامه ای و مطابقت گاهنامه­ای و موقعیتی و نظایر آن مبتنی است. در مواردی، از ذوق شخصی و، اخص آن، ذوق پرورش یافته با مطالعۀ آثار دوره­ای از جمله از آنِ اثرآفرین موضوع مطالعه استمداد شده است. حالات انگشت ­شماری نیز در تصحیح آثار زبان فارسی سراغ داریم که مصحح از این مراتب فراتر رفته و در نقد سطح بالا دست زده است. نمونه­ های شاخص آن اهتمام صادق هدایت و ذکاء­الملک فروغی است که در تشخیص اَصالتِ رباعیات خیام، هریک بر حسب مشرب خود، سیرۀ فکری او را ملاک گرفته­ اند.

در این میان خصایص سبک اثرآفرین، بالاخص نشانه های صوری که نوعاً از خود اثر او برگرفته می شود و عینیت بیشتری دارد نادیده گرفته شده است.
 

ادامۀ مقالۀ «بهره جویی از نشانه های سبکی در تصحیح متون» نوشتۀ استاد احمد سمیعی گیلانی که در تازه ترین شمارۀ نامۀ فرهنگستان (دورۀ سیزدهم، شمارۀ چهارم، پیاپی 52، تابستان 1393) منتشر شده است اینجا بخوانید.
 

 

 

افزودن دیدگاه جدید

Filtered HTML

  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • تگ‌های HTML مجاز: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.

با عرض سلام و ادب و احترام به محضر مبارک جناب استاد سمیعی گیلانی و با آرزوی طول عمر برای آن حضرت.
مقاله ارجمند آن استاد گرانمایه را شوقمندانه خواندم و توشه ها برگرفتم.اما در ص24نمونه هایی از صنعت تکرار در شعر "سعدی" را نقل فرموده اند از جمله این بیت: گر برکنم دل از تو و بردارم از تو مهر/ آن مهر بر که افکنم آن دل کجا برم.
تردیدی نیست که استاد خود نیز مستحضرند که این بیت از" سعدی" نیست بلکه متعلق است به غزلی /قصیده ای از "حـــــــــــافــــــظ" که مطلعش این است: "جوزا سحر نهاد حمایل برابرم ..." . اما بر مخلص معلوم نگشت که این بیت حــــــــافـــــــظ چگونه بدان مقاله ی ممتع راه یافته است.
این چند کلمه را برای آن نگاشتم که دوستانی که با ادبیات آشنایی کمتری دارند، این بیت را از "سعدی" نپندارند.
ارادتمند: فرزاد ضیایی حبیب آبادی

سلام و عرض خسته نباشید به شما و هزار احترام به آستان استاد سمیعی از خطه جنت نشان گیلان ،که آثار خستگی افزون بر نیم قرن تلاش پر زحمت در این نگارششان هویداست.چنان که بگمانم مقاله ارزشمندشان در نیمه کار مانده است تا ما همچنان امیدوار باشیم این بزرگمرد به ادامه راه بی پایان خویش در پژوهش و اداره آن مصمم تر باشند .

جهت اطلاع از آخرین اخبار و مطالب ثبت‌نام نمائید