«أبالیس» کدامند؟ «أبو الضَّیم» کیست؟

میراث مکتوب - کسانی که اهل مطالعۀ متون کلامی و دقّت ‌ورزی در آنها باشند، نیک دانسته و می‌دانند که در تصحیح بسیاری از این آثار، اغلاط و نابسامانی‌های قابل توجّهی راه یافته است. بر این اساس، ذکر اغلاط این‌گونه آثار شاید بطور معمول لطف چندانی نداشته باشد.

امّا گاه اشتباهات یک مصحّح بقدری اعجاب آور و غریب است که بیان آن می‌تواند مایۀ تنبّه اذهانِ کلام پژوهان شود تا بدانند تصرّفات ناصوابِ مصحّحِ متنی کلامی تا چه اندازه می‌تواند آن را از اصل خود دور کند و آن متن را مبدّل به نوشته‌ای نامفهوم و بی‌معنا سازد.

در هنگام مطالعۀ کتاب ارجمند الملخّص شریف مرتَضی با عبارتی مواجه شدم که هر چه آن را خواندم و بازخواندم هیچ درنیافتم. حدس زدم در تصحیح متن باید اشکالی وجود داشته باشد. با رجوع به اصل نسخه خطّی و نیز پی‌جوئی این عبارت در آثار کلامی هم‌خانواده با الملخَّص ملتفت شدم اجتهادات و تصرّفات نابجای مصحّح ارجمند موجب پریشانی و نامفهومی متن شده است.

متن کامل این یادداشت نوشتۀ حمید عطائی نظری را اینجا بخوانید.

افزودن دیدگاه جدید

Filtered HTML

  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • تگ‌های HTML مجاز: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
جهت اطلاع از آخرین اخبار و مطالب ثبت‌نام نمائید