«اختر دانش» در شعر خاقانی

ميراث مكتوب - سعید مهدوی فر در شماره 49 دوماهنامه تخصصی گزارش میراث در مطلبی با عنوان «اختر دانش» در شعر خاقانی، سبک شعری خاقانی در قصیده سرایی را بررسی کرده است.
مهدوي فر در بخشي از اين مقاله مي نويسد: افضل الدین بدیل خاقانی شروانی را باید یکی از شاعران طراز اول و صاحب سبک ادب پارسی دانست که قصیده سرایی را به پایگاهی بلند رسانده است. اساساً شهرت و توان شاعری خاقانی بازبسته به سرودن قصایدی استوار و پرفخامت است که کسی جز او توان سرایش آن را ندارد. پشتوانۀ فرهنگی سترگ و گونه گون شاعر از یک سو و تخیل سرشار و حس نوجویی او از سوی دیگر سبب شده است تا قصاید خاقانی نمونه ای بدیع از هنری متعالی و عالمانه باشد؛ گویا او جز توجه به این دو جنبۀ سخن، نه در فکر مراعات حال عموم خوانندگان بوده و نه در فکر داوریهای متعهدانۀ منتقدان. پنداری خود خواسته است شعرش در این دو جنبه به کمال برسد؛ خود خواسته است که در بارگاه سخنش همگان را بار نباشد.
متن كامل اين مقاله را در فايل زير مشاهده كنيد.

افزودن دیدگاه جدید

Filtered HTML

  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • تگ‌های HTML مجاز: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
جهت اطلاع از آخرین اخبار و مطالب ثبت‌نام نمائید