بررسی نسخۀ خطی خمسۀ جامی به شماره ثبت ۵۹۶۵

میراث مکتوب - در سال ۷۹۹ ه.ق. تیمور لنگ که همچنان به کشورگشایی و قتل و غارت در بیش از نیمی از جهان متمدّن آن روزگار مشغول بود، شاهرخ چهارمین و کوچک ترین پسرش را به حکومت خراسان، سیستان و طبرستان در هرات مأمور ساخت. کمی پس از مرگ تیمور این شاهزادۀ متعادل به جای پدر بر تخت سلطنت نشست و پایتخت را از سمرقند در ماوراء النهر، به هرات در خراسان بزرگ منتقل ساخت و بدین ترتیب بر سرعت آبادانی این دیار که در دوران ولایت او آغاز شده بود، به واسطۀ گنج های تیمور و توجّه شاهرخ به امور عمرانی و فرهنگی افزوده شد. به کوش شهای شاهرخ در آبادانی و توسعۀ دانش و هنر باید حمای تهای فرزندش، بایسنغرمیرزا را نیز افزود.

پس از مرگ شاهرخ هرات چندین بار در نزاع های شاهزادگان تیموری میان آنها دست به دست گردید. با این وجود تسلط سلطان حسین بایقرا و حکومت او بر هرات بین سال ۸۷۵ تا ۹۱۱ ه.ق. در یک دورۀ نسبتاً طولانی، آرامش و آبادانی را به این شهر بازمی گرداند. ثروت و شوکت سلطان و وزیر هنر پرورش امیر علیشیر نوایی، این بهشت ذوق و هنر را غرق در جلال و زیبایی کرده بود و هنرمندان بزرگ از همه جا بدین ارض موعود روی آورده بودند. «با این همه هیچ کس قدرت و حشمت یک ملّی درویش سادۀ اهل جام را، که نورالدّین عبدالرحمن خوانده می شد و شاعر نیز بود، نداشت و این درویش ساده که با احترام تمام عارف جام لقب گرفته بود، در حقیقت سلطان معنوی هرات به شمار می آمد.

متن کامل این مقاله را اینجا بخوانید.

افزودن دیدگاه جدید

Filtered HTML

  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • تگ‌های HTML مجاز: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.