سفیر جمهوری تاجیکستان در ایران:

همکاری‌های فرهنگی ما شایستۀ مشترکات تاریخی‌مان باشد

میراث مکتوب- نظام‌الدین زاهدی، سفیر جمهوری تاجیکستان در ایران در هفتاد و دومین نشست ماهانه و محفل دوستانۀ چهارشنبه‌های آخر ماه مؤسسۀ پژوهشی میراث مکتوب، در خردادماه، شرکت کرد.

 

زاهدی ضمن سپاس از ریاست مؤسسۀ میراث مکتوب به خاطر دعوت به این محفل و با اشاره به وجود مشترکات زیاد تاریخی، فرهنگی، زبانی و دینی میان دو کشور ایران و تاجیکستان گفت: این مشترکات دو ملت را  در طور تاریخ کنار هم قرار داده است و اکنون نیز پس از چند سالی که روابط بین دو کشور تا حدی کاسته شده بود رهبریت عالی دو کشور تصمیم گرفته‌اند مناسبات گرم‌تری بین دو کشور ایجاد کنند. 

وی گفت: من به عنوان سفیر تاجیکستان شعار فعالیت خود را فرمودۀ مولانای بزرگ که گفته است «ما برای وصل کردن آمدیم/ نه برای فصل کردن آمدیم» قرار داده‌ام و تمام تلاش و وسع و توان خود را برای برگشتن همکاری‌ها به همان مجرای معتدل پیشین به خرج می‌دهم.

زاهدی با بیان این که به قول حکیم فردوسی امروز «همه جای ایران سرای من است/ که خوب و بدش از برای من است»، گفت: در طول 45 روزی که من در ایران هستم تحولی در مناسبات ما روی نموده که سفر وزیر امور خارجه جمهوری تاجیکستان بعد از چهار سال به جمهوری اسلامی ایران و سفر رئیس جمهوری اسلامی ایران جناب آقای حسن روحانی به تاجیکستان جهت شرکت در جلسه کنفرانس تعامل و اعتمادسازی در آسیا و ملاقات بسیار سودمند ایشان در حاشیه این کنفرانس با رئیس جمهور تاجیکستان جناب آقای امام علی رحمان شاهدی بر این امر است.

سفیر جمهوری تاجیکستان در ایران اظهار امیدواری کرد که این ملاقات‌ها بیانگر یک تحول بسیار مهم و آغازگر یک مرحله نو در مناسبت‌های دو کشور باشد و گفت: من دو روز پیش که استوارنامه خود را به رئیس جمهور اسلامی ایران جناب آقای روحانی سپاریدم ایشان نیز به همین گونه تحول در مناسبات اشاره کردند و بر زمینه‌های بسیار جدی برای رشد و توسعه مناسبت‌ها بین دو کشور تأکید داشتند.

وی مشترکات دو کشور را پایه‌ای بسیار محکم برای رشد و توسعه مناسبت‌ها در آینده دانست و با تأکید بر اشتراکات فرهنگی گفت: شخصا من معتقد بر آنم که هر ایرانی که تاجیکستان را بهتر و خوبتر شناخت این معنای آن را دارد که خود را بهتر و خوبتر شناخت و هر تاجیکی که ایران را بهتر و خوبتر شناخت معنای آن را دارد که وی خودش را بهتر و خوبتر شناخت.

سفیر جمهوری تاجیکستان در ایران ادامه داد: ما دو ملتی هستیم که به هم پیوسته‌ایم و ما را از هم جدا کردن نشاید و در ادبیات، زبان و فرهنگ ما امکان‌ها و فرصت‌های زیادی برای همکاری داریم.   

زاهدی با اشاره به صحبتی که پیش از آمدن به تهران با رئیس پژوهشگاه زبان و ادب تاجیکی رودکی، آقای ناصرجان سلیمف داشته است، گفت: ایشان بر آن بودند که دانشمندان تاجیک مشتاق همکاری با همتایان ایرانی خود هستند و ما می‌توانیم در این همکاری بسیار کارهای بزرگ را به انجام برسانیم.

وی با اشاره به در دست تدوین بودن فرهنگ جامع زبان تاجیکی در پژوهشگاه رودکی تاجیکستان و فرهنگ جامع زبان فارسی در فرهنگستان زبان و ادب فارسی ایران، گفت: ما فرهنگ جامع یک زبان را تهیه می‌کنیم ولی جدا از همدیگر این کار را می‌کنیم در حالی که این یک فرصت برای همکاری یا فرصتی است برای هماهنگ نمودن اصول و یا نظرها در تهیه چنین فرهنگ جامعی.

سفیر جمهوری تاجیکستان در ایران افزود: البته تفاوت‌ها در زبان ما وجود دارد اما آن مشترکاتی که هم در ادبیات‌مان، هم در زبان‌مان و هم در فرهنگ‌مان داریم یک زمینه برای همکاری است.

زاهدی ضمن بیان این مطلب که دست‌نویس‌ها و آثار مخطوط در قیاس با تاجیکستان در ایران خیلی بیشتر است، گفت: اما این بدان معنا نیست که دانشمندان ایرانی و دوستان ایرانی ما نیاز به مخطوطاتی که در تاجیکستان است ندارند.

وی گفت: پس از قرن 16 میلادی و دوره صفوی‌ها، در آسیای مرکزی بسیار آثاری به وجود آمد و تألیف شد که امروز برای دانشمندان ایرانی و دوستان ایرانی ما، شاید به آن درجه‌ای که لازم است، شناخته شده نیست.

زاهدی ادامه داد: البته مواردی مانند تذکره مطربی یا ملیحای سمرقندی هم وجود دارد که حتی در ایران هم چاپ شده است و دوستان ایرانی از آن آگاه هستند ولی همچنان مخطوطات و آثاری وجود دارد که نه تنها برای دوستان ایرانی ما شناس نیست، بلکه در خود تاجیکستان هم به چاپ و نشر نرسیده است.

وی همکاری برای تصحیح و چاپ این آثار را یک زمینۀ بسیار خوب برای همکاری‌های فرهنگی دانست و گفت: از این گونه زمینه‌های همکاری بسیار وجود دارد و من به حیث سفیر کنونی تاجیکستان و به حیث رهبر نمایندگی تاجیکستان در ایران در خدمت شما هستم و کوشش می‌کنم یک نقطه پیوند بین شما و بین همتایان شما در تاجیکستان باشم و خود را خوشبخت حساب می‌کنم در حالی که همکاری‌های فرهنگی ما شایستۀ آن مشترکات تاریخی باشد که در مسیر تاریخ ما را به هم پیوسته‌اند.