جایگاه سادات علوی یزد در «رسالۀ صحیفۀ جعفری»

میراث مکتوب- رسالۀ صحیفۀ جعفری در احوال امامزاده ابوجعفر محمّد عریضی (درگذشتۀ 424 ق) است. مدفن این امامزاده که در شهر یزد واقع شده، آرامگاه برخی بزرگان، از جمله شماری از افراد دودمان حمّویی می‌باشد.

این اثر که تنها بخشی از آن باقی مانده است، در سال 962 ق. مقارن با ایّام سلطنت شاه طهماسب توسط سیّدمحمّد نوربخش از سلسلۀ نوربخشیه برای شاه نعمت‌الله یزدی معروف به «باقی» از احفاد شاه نعمت‌الله ولی نگاشته شده است، و نمونه‌ای از پیوند و تعامل میان جریان‌های گوناگون طریقت‌مشرب به شمار می‌رود.

صحیفۀ جعفری در قالب پنج صحیفه تدوین شده که نسخۀ حاضر تنها دربرداندۀ مقدمه و بخشی از صحیفه اول است. متأسفانه نسخۀ دیگری از این اثر برای تکمیل اجزای ساقط شدۀ آن شناخته نشده است. صحیفۀ دوم تا چهارم نیز آن چنان که در فهرست مطالب رساله قید شده، به ترتیب به ذکر اعقاب امامزاده ابوجعفر، توصیف مزار و عمارات وابسته و بنایان آن، ذکر اوقاف امامزاده و واقفان و متولیان آن اختصاص داشته و سرانجام صحیفه پنجم مشتمل بر بیان مرمت و تعمیرات مزار امامزاده در روزگار حیات مؤلف و مخدومش شاه نعمت‌الله یزدی بوده است.

از جمله نکات شایان توجه در این اثر انعکاس پر رنگ شخصیت امام رضا(ع) در خلال شرح احوال امامزاده ابوجعفر است.

پس از مقدمۀ مصحح، متن اثر و تصویر نسخه با کیفیت بالایی منتشر شده است.

رسالۀ صحیفۀ جعفری با مقدمه و تصحیح محمدرضا ابوئی مهریزی، در 122 صفحه و با قطع وزیری، برای نخستین بار توسط مؤسسۀ پژوهشی میراث مکتوب و با همکاری مؤسسۀ فرهنگی هنری ریحانة الرسول منتشر شده است.

علاقه‌مندان می‌توانند از طریق مراجعه به سایتmirasmaktoob.com  یا تماس با بخش فروش مؤسسۀ میراث مکتوب به شمارۀ 02166490612 داخلی 105 و 117 سفارش خود برای تهیه و خرید را اعلام کنند.