معرفی برگزیدگان دومين جايزۀ منطقه‌ای کتاب سال ويژۀ هند

میراث مکتوب- آیین اختتامیه دومین جایزۀ منطقه‌ای کتاب سال جمهوری اسلامی ایران ویژۀ هند با حضور مسئولان فرهنگی از ایران و هند و نویسندگان هندی در مرکز بین‌المللی هند برگزار شد.

 

 

در محور تصحیح متون، کتاب «مرآت الاصطلاح» تصحیح پرفسور چندر شیکهر به عنوان برگزیده و کتاب‌های «کلیات آزاد بلگرامی» تصحیح سید حسن عباس و کتاب «تشریح الاقوام» تصحیح آذرمیدخت صفوی به عنوان شایسته تقدیر معرفی شدند.

در بخش تألیف نیز کتاب «تحقیق، تنقید، تصحیح متن آور فارسی فرهنگ‌نویسی» تألیف ریحانه خاتون به عنوان برگزیده و کتاب‌های «ابعاد سیر العارفین» تألیف راجندر کمار و کتاب «عبدالحسین زرین کوب (احوال و آثار)» تألیف مهتاب جهان به عنوان آثار شایسته تقدیر شناخته شدند.

‌​همچنین در بخش ترجمه، کتاب «دقایقی با قرآن» ترجمۀ محمدعلی کوثر به عنوان کتاب برگزیده این دوره از جایزۀ منطقه‌ای کتاب سال ویژۀ هند شناخته شد و کتاب های «تیسر الاپنه» ترجمۀ کلیم اصغر و «شعر مدرن ایران» ترجمۀ عزیز مهدی شایسته تقدیر این جایزه معرفی شدند. ‌

گفتنی است کتاب «مرآت الاصطلاح» گردآوردۀ رای رایان، آنندرام مخلص لاهوری، هندوی نامدار است که نگارش آن را در سال 1158 ق به پایان رسانده است. این اثر ارزشمند دانشنامه‌ای از اطلاعات ادبی، علمی و تاریخی و سرشار از اطلاعات علوم و فنون، حکایات شیرین و مثل‌های رایج در عصر صفوی است. تصحیح انتقادی این کتاب بر اساس چهار نسخۀ خطی موجود در هندوستان، پاکستان و انگلستان است.

«کلیات اشعار مير غلام‌علی آزاد بلگرامی»، به عنوان یکی از آثار تقدیرشده در دومین جایزۀ منطقه‌ای کتاب سال جمهوری اسلامی ایران، مشتمل بر انواع شعر است که به همت سید حسن عباس، استاد دانشگاه هندوی بنارس و مدیر کتابخانۀ رضا رامپور، و پس از تطبیق هشت نسخه خطی، گردآوری و تصحیح و توسط انتشارات مرکز تحقیقات فارسی دهلی نو شده است. آزاد بلگرامی يکی از شاعران پُرکار و توانای سدۀ دوازدهم هجری در هند است که در غزل‌گویی تسلط داشته و در شعر خود از صنايع شعری و تراکيب و اصطلاحات نادر و لطيف نهایت استفاده را برده است.

«تشریح الاقوام» تحقیقی مردم‌شناسانه براساس طبقات مختلف جامعه هندی است. این مطالعه در سال 1825 م/ 1241 ه. توسط کرنل جیمز اسکنر انجام گرفته و علاوه بر دارا بودن اطلاعات مفید مردم‌شناسی و جامعه‌شناسی از مردم شبه قارۀ هند، نشانگر فراگیری زبان فارسی در دو قرن پیش در هند است؛ به گونه‌ای که یک محقق اروپایی در نگارش این اثر نثر سلیس فارسی بکار برده است. نسخۀ خطی منحصر بفرد این اثر به همت خانم آذرمیدخت صفوی، رئیس مرکز تحقیقات فارسی، دانشگاه علیگر و رئیس پیشین گروه فارسی دانشگاه اسلامی علیگر تصحیح شده است.