دیوان مُنجیک تِرمِذی
سرودة: ابوالحسن علی بن محمد منجیک ترمذی (سده چهارم هجری)
به کوشش: احسان شواربی مقدم
موضوع: رسائل
زبان: فارسی
ابوالحسن علی بن محمد منجیک ترمذی از شعرای سده چهارم هجری است. وی از دوران جوانی در دربار شاهان چغانی به مدحسرایی مشغول بوده و ابوالمظفر احمد چغانی و طاهر بن فضل چغانی از جمله ممدوحین او بودهاند. منجیک در قصیده سرایی، شاعری چیره دست بوده و محتوای غالب اشعار او مدح و هجو است. در حال حاضر نسخهای از دیوان او باقی نمانده و تنها ابیات مختصری از وی در برخی منابع پراکنده است. این منابع را میتوان در چهار دسته، شامل تذکرهها، لغتنامهها، جنگها و کتب بلاغی قرار داد. در این کتاب، ابیات منجیک از این منابع گردآوری شده و مورد تصحیح و مقابله قرار گرفته است. تعداد ابیات گردآوری شده، مجموعاً بیش از 400 بیت است که در سه بخش شامل ابیات پیوسته، ابیات پراکنده مرتبط و ابیات پراکنده تفکیک شدهاند. در پایان اشعار، ملحقاتی تدوین شده که عبارتند از تعلیقات (توضیحات مربوط به برخی از ابیات)، واژهنامه (معانی واژهها و اصطلاحات دشوار و مهجور)، فهرست لغات و اصطلاحات و نمایه اشعار (نامهای اشخاص، اماکن جغرافیایی، اقوام، قبایل، ایام، ملل و نحل و عبارات عربی).
| 
چاپ سنگی و بی مهریهای زمانه
ابوالحسن علی بن محمد منجیک ترمذی از شعرای سدة چهارم هجری است.