میراث مکتوب- مرکز پژوهشی میراث مکتوب، چاپ سوم کتاب راهنمای تصحیح متون نوشته جویا جهانبخش را منتشر کرد.
به گزارش روابط عمومی این مرکز، چاپ اول این کتاب در سال 1378 و چاپ دوم در سال 1384 انجام شده است. در بخش آغازین کتاب به قلم جویا جهانبخش آمده است: اگر چه برخی معاصران ما، شیوه پیشرفته امروزینه نقد و تصحیح متون را به باختر زمین منسوب داشته اند، در دست بودن هزار نسخه کهن تصحیح شده در جهان اسلام و تفصیلات در باب آئین مقابله و تصحیح نسخ در متنهای قدیم عربی و فارسی، تردیدی باقی نمی گذارد که فن تصحیح متن نزد مسلمانان بسیار پیشرفته و در اوج رواج بوده و بیشترینه باریکیهای موجود در شیوه غربی نقد و تصحیح متون، در میان مسلمانان- احیاناً در جامه ای و به تعبیری دیگرگون- وجود داشته است.
امروز که در سراسر سرزمینهای اسلامی برای احیا میراث پیشینیان و نقد و تصحیح و طبع نگارشهای بازمانده از ایشان، تکاپویی گرم در کار است، توجه به استوار سازی زمینه های نظری تصحیح متون و آسان یاب ساختن آگاهیهای مربوط به اصول این شاخه، برای همه پژوهشگران و مصححان، بویژه مبتدیان و آغازگران، ضروریست. از آنجا که معمولاً مصححان و محققان ایرانی، متون فارسی یا عربی را تصحیح و تحقیق می کنند و روش های تصحیح متون در این دو زبان ، همانندیها و اشتراکات فراوان دارند، این دفتر با نظر به تصحیح متن های عربی و فارسی تدوین گردیده است.

در این کتاب به معرفی سه عنصر اصلی دخیل در فرایند تصحیح متون اشاره شده که عبارت اند از : 1- مواد و منابع2- شایستگی و اهلیت مصحح(/منتقد) 3- شیوه و روش استدلالی کار. آشکار است که تفکیک شدگی و جدایی این عناصر بدین صورت، تنها در حوزه نظری تصحیح قابل تصور است؛ وگرنه در مسیر عمل، در رابطه های تنگاتنگ و پیچیده مشاهده خواهند شد.
در فهرست کتاب، عناوینی چون: درآمد، چیستی نقد و تصحیح متون، سیر فرایند تصحیح، مصحح: در گذار از قرائت نسخه خطی به تنظیم متن مصحح، نگارش مقدمه و حواشی و تعلیقات متن مصحح و تنظیم فهرست ها(واستدراک) آمده و در بخش پیوستها، بازسازی متون مفقود، مواضع خطا خیز در حروفچینی، املای امروزینه فارسی و فهرست شماری از ماخذ، اشاره شده است.