میراث مکتوب: گفتگو با غلامرضا سحاب؛ فرزند شادروان عباس سحاب، پدر کارتوگرافی ایران درباره فعالیتهای اخیر و آخرین کتابش؛ «مرد جهانی از بیرجند».
غلامرضا سحاب حدود چهل سال سابقه در زمینۀ تهیۀ نقشههای جغرافیایی دارد. وی در خانوادهای فرهنگی و در فضای علم و تحقیق به دنیا آمده است. پدربزرگ و پدرش هر دو اهل علم بودند و همین باعث شد که ایشان تاکنون، عاشقانه با تلاش وصفناپذیری راه آن بزرگان را ادامه دهند.
پدربزرگ ایشان، استاد ابوالقاسم سحاب تفرشی نام دارد. ایشان بیش از 70 جلد کتاب نوشتهاند که متأسفانه برخی از آثار وی چاپ نشده است.
غلامرضا سحاب با اظهار تأسف به دلیل چاپ نشدن این آثار پس از 45 سال، با دیدار و گفتگویی که با دکتر ایرانی در این زمینه داشتند، ابراز امیدواری کرد و افزود: «قرار بر این شد که مهمترین آثار چاپ نشدۀ وی، همچون 7 جلد کتاب «مفتاحالاعلی»؛ شرح حال دانشمندان ایرانی و اسلامی به شکل نسخه برابر اصل به تعداد محدودی منتشر شود تا محققان و پژوهشگران علاقهمند از آن بهرهمند گردند.
همچنین از دیگر آثار وی که منتشر نشده، میتوان شرح زندگانی استاد، به همراه حوادثی که در آن زمان اتفاق افتاده (از سال 1290 تا 1320) را نام برد که این اثر هم از جمله آثار جالب توجه و مهم ایشان به شمار میرود که امید است در آینده، در اختیار علاقهمندان قرار گیرد.»
اکثر کتابهای استاد ابوالقاسم سحاب، موضوعاتی چون مذهبی، تاریخی و فرهنگنامهنویسی را در برمیگیرد که از جملۀ آنها میتوان به «شرح زندگانی ائمه اطهار(ع)»، «فرهنگ خاورشناسان»، «تاریخ قرآن» و... اشاره کرد.
در ادامۀ گفتگو، آقای سحاب راجع به رونمایی از آخرین اثر منتشر شده اش به نام «مرد جهانی از بیرجند» توضیح داد که این کتاب شامل خاطرات ایام تحصیل دکتر محمدحسن گنجی؛ استاد ممتاز دانشگاه تهران که در آستانۀ 100 سالگی قرار دارد، است.
مطالب کتاب مبتنی بر یادداشتهایی است که دکتر گنجی خاطرات خود را در تقویم های بزرگ راجع به درس، بحث کلاس، برنامهها، معلمان خود و همچنین در خصوص وضع زندگیاش، اوضاع اجتماعی و... نوشته است.
از جمله موارد جالب توجهی که در این کتاب به چشم میخورد، عکسهایی است که ایشان با زحمت و دقت فراوان از آلبومهای دکتر گنجی برگزیده و به مناسبت در کتاب گنجانده است که تعداد این تصاویر به 260 قطعه میرسد.
کتاب مزبور بر اساس یادداشت ها و دستنوشتههای دکتر گنجی، توسط غلامرضا سحاب تدوین شده است که میتوان آن را به عنوان الگویی در شرح حال نویسی دانست.